Sunday, 27 September 2015

வகுப்பறை

                                         
                                                    வகுப்பறை ரகசியம் -ஆசிரியர்களுக்கு மட்டும் 

வகுப்பறை ஒரு கலைக்கூடம் ....
                              நாம் ...அங்கே .......
உடல் மன- மொழியால் இயல்பாக  உரையாடலாம்..
வகுப்பறை ஒரு சிற்பக்கூடம் .....
                             நாம் ...அங்கே .......
சிலைகளை நேர்த்தியாக செதுக்கி  வடிவமைக்கலாம்...
வகுப்பறை ஒரு தச்சுக்  கூடம் .....
                            நாம் ...அங்கே .......
அழகு நிறைந்த தச்சுப் பொருள்களை இழைக்கலாம்...
வகுப்பறை ஒரு ஓவியக் கூடம்.....
                             நாம் ...அங்கே .......
வண்ணமயக்  காட்சிகளைத்  தூரிகையாக்கலாம் ...
வகுப்பறை ஒரு வரலாற்றுக்  கூடம்...
                             அங்கே நாம்...
வரலாறு படைக்க பயிற்சி தரலாம்.... 
வகுப்பறை  ஒரு ஆராய்சிக் கூடம்...
                           அங்கே.... நாம்....
எதை வேண்டுமானாலும் ஆய்வுக்கு உட்படுத்தலாம் ....

வகுப்பறை  ஒரு பட்டறைப் பள்ளி......
                   
இப்படி.......வகுப்பறை............. நமக்கு....... என்றுமே .......ஒரு களம்..

நாம்தான் திட்டமிடவேண்டும்......
வகுப்பறை ரகசியம்........உங்களை 
வெற்றியடைய என்றுமே வழிகாட்டும்.....

இப்படிக்கு .....
உமாமகேஸ்வரி.சு 
பட்டதாரி ஆசிரியர் (கணக்கு)
அரசு மேல்நிலைப் பள்ளி 
நல்லாம்பட்டி 
ஈரோடு மாவட்டம் 






                 

டோ டோ சான்

         டோடோ -சான் (ஜன்னலில் ஒரு சிறுமி)


                                      கல்விப் பயணத்தில் -நான் ( ம் )
                                      கற்றுக்கொள்ள  வேண்டிய 
                                      கரைகள்  எப்போதும் 
                                      கண் பார்வைக்குள்  அடங்குவதில்லை !
                                      சிறு புள்ளியாய் ...... இந்த
                                     சின்னக் கதைக்குள் ..........
                                      ஜன்னலில் ஒரு சிறுமி !


                                                                     ஜப்பான்  நாட்டுக்  கதை, டோடோ -சான் ..
                              ஆசிரியர்  டெட்சுகொ  குரோயாநாகி . ஆசிரியர்கள் கட்டயாம்
                             படிக்க வேண்டியப்  புத்தகம். 
                             தமிழில் அ .வள்ளி நாயகம் ,சொ.பிரபாகாரன் மொழி                                                         பெயர்த்துள்ளனர் .

Friday, 4 April 2014

மானுடர்

                                    மானுடர் 


                                     மானுடர் 


                                 
                                              நெருடல்களே இல்லா
                                              நெஞ்சங்கள் இந்தப் பூவுலகில்
                                              வாழ்ந்ததுமில்லை....!
                                              வாழ்வதுமில்லை...!
                                              சாலையோரம் இயல்பாய்
                                              சில காட்சிகளைக்
                                              கடக்கும்போது கூட
                                              களவு போன மனதாக .....
                                              கனவுகளையும் -பழைய
                                              நனவுகளையும் -தினம்
                                             சந்திக்கவும்- அடிக்கடி
                                             சிந்திக்கவும்  செய்யும்
                                              மனிதராய் தான்
                                              மானுடர்கள் இன்றும்
                                              என்றும் எங்கும்
                                              வாழ்கிறோம்....

நட்பு

                                      நட்பு 





                                                                பூமியில்  ...........
                                                                              பட்டா போடாத ........
                                                                                              சொத்துக்கள் .........
                                                                                                          நட்புக்குடில்கள் ................


நம்மைச் சுற்றி ரசிப்போம்

                              


                            பரிதாபம் .....

                                              



                                                 கடலின் சீற்றம் .. ....
                                                  மழையின் சத்தம் ......
                                                  வானின் அமைதி ......
                                                  புவியின் வேகம் ......
                                                 ஆற்றின் சினுங்கல் ........
                                                  வெயிலின் தூய்மை ........
                                                  காற்றின் உரசல் ..........
                                                  இவையெல்லாம் 
                                                  இருந்தும் ஏனோ !!!!
                                                  ரசிக்காமல் -சிலர் 
                                                  பணத்தின் பின் மட்டுமே 
                                                 பரிதாபமாய் ஓடுகிறார்கள் .....

Monday, 31 March 2014

சுயம் இழந்தவனின் புலம்பல்

                     சுயம் இழந்தவன் புலம்பல்        (4/4/2008)      



மண்ணின் வாசனையை மெல்ல மறக்கும் மனிதர்களே !
பொன்னின் தேவையை வேகமாய் தேடுவது ஏனோ?
விண்ணின் பரிசை வழிமறித்து எங்குமே
வீண் செய்யும் விபரீதம் எதற்கு ? சொல்லுங்கள்
பசுமைக்குக் குரல் கொடுக்கக் கூட்டம்  கூட்டிவிட்டு
பட்டி தொட்டிகளில்  கூட  ''தேநீர்  கோப்பை'' மலை !
விரசங்கள் வேண்டாமென்று வியாக்கியானம் பேசி
ரசனைகள் என்று நாசூக்காய் வெளியீடுகள்  ஏன்?
வீடும் ,பாடும் (உழைப்பு)  வியாபாரமாய் போக -நமது
காடும் கழனியும்  கட்டிடமாய்  உயர -அங்கே
ஆடும் மாடும் சிந்தும் கண்ணீர்க் கதைகள்
( யா )ஆர் காதுகளுக்கும் எட்டவில்லையோ ?
இவை ..........
இயற்கையின் இயலாமையா ? அல்லது
நமக்கு நாமே தோண்டும் சவக்குழிகளா ?-சொல்லுங்கள்
பணத்தின்  மதிப்பைப் பன்மடங்காக்க  மனித
மனத்தின் சுயத்தை  அடகு வைக்கலாமா ?
பாலைவனத்தில் சோலைகளை உருவாக்க எண்ணி
சோலைவனத்தைக் கொள்ளையடிப்பது சரியா ?
ஆகாயத்தில் பறக்க  ஆசைப்பட்டு துரத்தினால்
சிட்டுக்  குருவியால் என்ன செய்ய முடியும்?
கருவறைக்குள் ஓய்வெடுக்கும்  பிஞ்சுகளை வெளிக்
கண்டவுடனே உழைக்கச் சொல்வது  நியாயமா ?
சரியான வழிகளுக்கு சவக்குழிகள் வெட்டி விட்டு
சாதனைப்  பாதைகளை   வீணாக்குவது  உத்தமமா ?
வானம் -பூமி எல்லைகளென்றால் ......
வரைமுறைகள்  மீறப்படுவது  எந்த எல்லை வரை ?
வாழ்க்கை முழுவதும் கோணலாகிப் போன நாணல்
வளர்ந்த பின் கோணல் மரமாவது  இயல்பே  .....
வான் முகடு  வரை உயரும்  மொட்டை மாடிகள் 
வானத்தை ரசிக்க  இன்று பயன்படாதது பாவம்....
பெண்ணியமும் கண்ணியமும்   தங்களைக் காத்துக்கொள்ள
பெரும் போராட்டம்நடத்த வேண்டியுள்ளது  எங்குமே....
மலர்களின்  நறுமணங்களை  நுகரக்  கூட  இங்கே .....
மனமில்லை  மனிதர்களின் கால ஓட்டங்களுக்கு......
 ஆம் .....இவை எல்லாம்  இங்கே ..
சுயம் இழந்தவனின் புலம்பல்கள்.....